ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Αυγουστίνος, θεολόγος και πλατωνικός φιλόσοφος.


   

  Ο Αυγουστίνος (354-430), ο σημαντικότερος θεολόγος και φιλόσοφος της πρώιμης λατινικής μεσαιωνικής σκέψης, θεωρείται από τους ιδρυτές του χριστιανικού πλατωνισμού και από τους θεμελιωτές της δυτικής φιλοσοφικής παράδοσης.
1. Ο βίος και το έργο του
Ο Αυγουστίνος γεννήθηκε στη Θαγάστη, πόλη της Νουμιδίας στη Βόρεια Αφρική, το 354, από ταπεινή οικογένεια. Στις αυτοβιογραφικές Εξομολογήσεις τους, από τα θεμελιώδη κείμενα της δυτικής γραμματείας, αφηγείται και νοηματοδοτεί την πορεία της ταραχώδους –και αρχικά φιλήδονης– ζωής του. Με δυσκολίες κατόρθωσε

Ομιλία για το Έργο του Αριστοτέλη του κ. Θεοδόση Τάσιου

Π. Κλιματσάκης: Η αντίληψη του Εγέλου περί φύσεως

ΉΡΩΕΣ ΚΑΙ ΗΜΙΘΕΟΙ



   


    Ο Πρόκλος, στο έργο του «Εις τον Κρατύλον Πλάτωνος εκλογαί χρήσιμοι, 97. 1 – 6 και 98.8 – 13», μας λέγει ότι ο Ζευς ονομάζεται πατέρας εκείνων που διατήρησαν αμόλυντο το θεϊκό και ηγεμονικό είδος της ζωής, αλλά είναι όπως του Ηρακλή και των Διοσκούρων. Εκείνων όμως που δεν κατάφεραν να στραφούν κάποτε προς το θείο [«οδ πιστρψαι ποτ πρς τ θεον δυνηθντων»] δεν θα μπορούσε να αποκληθεί σε καμία περίπτωση πατέρας, «οθ ς πρχων οθ ς λεγμενος». Όσοι λοιπόν μετείχαν σε κάποια ενέργεια που υπερβαίνει τη θνητή φύση, αμέσως έφτασαν στον

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

βιντεο διαλεξη. Π. Κλιματσάκης Επιστήμη της λογικής του Χέγκελ. Ορισμός και διάρθωση

βιντεο. Διάλεξη από Blod | Τάσιος Θεοδόσης | Μερικές συγκρίσεις μυθολογίας και φιλοσοφίας στην Κινεζική και την Ελληνική αρχαιότητα

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

τα κατεξοχήν στοιχεία της πρόνοιας των Θεών και των δαιμόνων για τα κατώτερα όντα.



    Σε κάποιο σημείο του πλατωνικού έργου Αλκιβιάδης (103.a), ο Σωκράτης λέγει προς τον Αλκιβιάδη: «οι άλλοι σε συναναστρέφονται σαν όχλος, ενώ εγώ τόσα χρόνια ούτε καν σε χαιρέτησα – Κα τι ο μν λλοι δι χλου γνοντ σοι διαλεγμενοι, γ δ τοσοτων τν οδ προσεπον».
Σύμφωνα με τους πιο πάνω ακριβείς λόγους, λέγει ο Πρόκλος, στο «Εις τον Πλάτωνος πρώτον Αλκιβιάδη, βιβλίο Α’, 53.21 – 59.23», δύο είναι τα κατεξοχήν στοιχεία της πρόνοιας των Θεών και των δαιμόνων για τα κατώτερα όντα, τα εξής : πρώτον, το ότι αυτή διατρέχει τα πάντα, από την επάνω περιοχή μέχρι τα έσχατα, χωρίς να αφήνει τίποτα, ούτε το μικρότερο, αμέτοχο του εαυτού της, και, δεύτερον, το ότι δεν δέχεται μέσα της κανένα από τα πράγματα που διοικεί, δεν πληρούται από τη φύση τους και δεν έρχεται σε ανάμειξη με